Z terapii neurologopedycznej (zaburzeń komunikacji) korzystają chorzy z wszelkimi zaburzeniami komunikacji, zwłaszcza mowy i rozumienia. Zakres i intensywność terapii neurologopedycznej oraz dobór materiału terapeutycznego ustalane są zawsze indywidualnie po badaniu neurologopedycznym, analizie historii choroby, uwzględnieniu możliwości chorego oraz jego stanu ogólnego i wydolności organizmu.